Kurtuluş Projesi: Bilimin, yalnızlığın ve beklenmedik bir dostluğun yıldızlararası hikâyesi
Ryan Gosling’in Ryland Grace’i, Dünya’nın kaderini omuzlarında taşıyor. Andy Weir’in romanından uyarlanan Project Hail Mary, büyük ölçekli bilimkurguyu problem çözme zevki, yalnızlık ve beklenmedik bir dostlukla birleştiriyor.
IMDb—OMDb canlı kontrol
Rotten Tomatoes—OMDb Ratings
Metacritic—OMDb Metascore
İnsanlığın son şansı neden bir fen bilgisi öğretmeni?
Ryland Grace gözlerini bir uzay gemisinde açtığında kim olduğunu, neden orada bulunduğunu ve Dünya’dan ne kadar uzakta olduğunu hatırlamıyor. Parça parça geri dönen anıları onu, Güneş’in enerjisini tüketen gizemli tehdidi anlamak ve Dünya’ya bir çıkış yolu bırakmak zorunda olan son derece sıra dışı bir görevin merkezine yerleştiriyor.
Andy Weir’in The Martianda belirginleşen anlatı zevki burada daha geniş bir ölçeğe taşınıyor: Bilim, hikâyenin dekoru değil aksiyonun kendisi. Bir hipotez kurmak, deney yapmak, yanlış sonucu fark etmek ve yeni bir çözüm geliştirmek kimi zaman klasik bir kovalamaca sahnesi kadar dramatik çalışıyor.
Ryan Gosling’in merkezde olduğu yalnızlık sineması
Filmin önemli bölümlerinde Gosling, anlatının fiziksel ve duygusal yükünü neredeyse tek başına taşıyor. Grace’in merakı, korkusu, mizahı ve giderek değişen sorumluluk duygusu filmin ritmini belirliyor. Gosling’in komedi zamanlaması özellikle değerli; ağır bilimsel fikirler karakterin şaşkınlığı ve kendisiyle dalga geçebilmesi sayesinde kuru bir ders anlatımına dönüşmüyor.
Sandra Hüller’in Eva Stratt’i ise Dünya tarafındaki hikâyenin sert omurgası. Stratt’in pragmatizmi Grace’in tereddütleriyle karşılaşınca film “insanlığı kurtarmak için ne kadar ileri gidilebilir?” sorusunu bilimsel olduğu kadar etik bir meseleye çeviriyor.
Bilimkurgu gösterisinden daha fazlası
Phil Lord ve Christopher Miller, büyük ölçekli görsel gösteriyi merak duygusuna bağlıyor. Seyirci problemi Grace’le birlikte anlamaya, olası çözümü tartmaya ve yeni bilgi geldiğinde önceki varsayımlarını değiştirmeye davet ediliyor. Bu yapı Interstelların kozmik ölçeğini, The Martianın mühendislik temelli problem çözme zevkini ve Arrivalın iletişim fikrini hatırlatan noktalar taşısa da filmin kendi tonunu kurmasına engel olmuyor.
Filmin kalbi: beklenmedik bir bağ
Pazarlama kampanyasının artık bütünüyle gizlemediği üzere Grace’in yolculuğu sonsuza kadar yalnız ilerlemiyor. Ancak bu ilişkinin ayrıntılarını bilmeden izlemek filmin duygusal etkisini artırıyor. Bu nedenle burada olayların nasıl geliştiğini açıklamıyoruz. Söylenebilecek şey şu: Kurtuluş Projesi, ilk temas fikrini korkudan önce merak üzerinden kuruyor.
İletişim bir anda gerçekleşmiyor; gözlem, tekrar, hata, matematik ve güven üzerinden inşa ediliyor. Film böylece bilimsel yöntemi yalnızca Dünya’yı kurtarmanın aracı değil, birbirini anlamayan iki dünya arasında bağ kurmanın yolu haline getiriyor.
Puan kartları nasıl çalışıyor?
Üstteki üç kart statik rakamlar değil. Sayfa her açıldığında IMDb kimliği tt12042730 OMDb üzerinden sorgulanıyor; IMDb puanı ve oy sayısı, OMDb’nin sağladığı Rotten Tomatoes değeri ve Metacritic Metascore otomatik olarak güncelleniyor. Her puan kartına basıldığında da doğrudan ilgili puanlama sisteminin film sayfası açılıyor.
Resmî fragman
▶
Prime Video Türkiye’de durum
Film dünya çapında dijital dolaşıma girmiş olsa da Türkiye’deki resmî Prime Video arayüzü şu anda farklı bir durum gösteriyor: Kurtuluş Projesi’nin Türkiye sayfasında “Yakında” etiketi bulunuyor ve kullanıcıya henüz tam filmi oynatma yerine fragmanı izleme seçeneği sunuluyor. Bu nedenle Türkiye yayın durumunu dünya çapındaki erişim bilgisiyle birleştirmeden ayrı değerlendiriyoruz.
Kurtuluş Projesi’ni ilginç yapan, felaketin büyüklüğünden çok problem çözme zevkiyle duygusal hikâyeyi aynı çizgide tutabilmesi. Ryan Gosling’in merkezdeki performansı, Andy Weir’in bilimsel merakı ve Lord–Miller ikilisinin ritmi birleştiğinde ortaya yalnız “bir uzay filmi” değil; zekâ, korku, yalnızlık ve güven üzerine kurulmuş geniş ölçekli bir bilimkurgu çıkıyor.
Hiç yorum yok: